4. ZASADA DEMINGA

Zasada nr 4

Skończenie powszechnych praktyk wyboru kooperantów wyłącznie na podstawie kryterium ceny. Zamiast tego należy zastosować inne istotne wskaźniki jakości. Starać się zminimalizować koszt całkowity, a nie tylko koszt początkowy (nie wystarczy kupować tanie materiały - musi się dać z nich zrobić dobry wyrób). Dążyć do tego, by każdy element dostarczał jeden dostawca na zasadzie długotrwałej współpracy opartej na zaufaniu i lojalności.

W sumie jest to już klasyczny problem. Szczególnie w dzisiejszych czasach, kiedy nasze gospodarki uzależnia się od importu z Chin, a jednocześnie działania wojenne na Bliskim Wschodzie spowodowały poważne zaburzenia w dostawach z Azji. Dodatkowo coraz poważniejsza staje się groźba wojny celnej z Chinami.

Lean zawsze zachęcał do tworzenia płynnych strumieni wartości, które zapewniałyby szybkie reagowanie na wszelkie zaburzenia. Długie czasy dostaw powodują konieczność gromadzenia dużych zapasów. W takim przypadku jakiekolwiek problemy jakościowe (a przecież 100% jakości nigdy nie da się uzyskać) powodują poważne zaburzenia, których eliminacja oznacza zazwyczaj wysokie koszty (chociażby transport lotniczy). Oprócz problemów jakościowych w dzisiejszym świecie mamy też gwałtowne zmiany popytu itp.

Idea długotrwałego partnerstwa z dostawcami jest czymś co staje się już koniecznością. Zmniejszanie kosztów materiałów i komponentów nie może być dłużej oparte na „wymuszaniu” obniżek u dostawców lub szukaniem tańszych alternatyw. Bez współdziałania w rozwiązywania problemów końcowego Klienta nie ma szans na przetrwanie na rynku.

Jedyne z czym bym się nie zgodził w tej zasadzie jest brak dywersyfikacji dostawców. Dla mnie dywersyfikacja jest pewną formą ubezpieczenia przed różnymi wypadkami losowymi.